D’S DerinlikSarhosuyum

Kandiliniz Kutlu ve Mübarek Olsun!

D’S - Sert

Şimdi bir mekandan bahsedeceğim. Hemen öyle triplere filan girmeyin ben bir gurme değilim, anlatacağım mekanda bilmem ne ödülü almış şatafatlı bir restoran değil. Tarihi bilmem kaçıncı yüzyıla dayanan bir binada değil.

Kavurucu bir Ankara gününün akşam üstüsünde sıcaktan, kalabalıktan, duvarlardan, koşuşturan insanlardan ve trafikten sıkıldığınızda, bunaldığınızda durup dinleneceğiniz serin samimi ve güzel bir yer burası.

İzmir Caddesi’yle bulvarın kesiştiği hani şu insanların sürekli buluştuğu mavini olduğu yerde tam köşede. Sakızına doyamayacağınız güzel ve eşsiz dondurması, içmeye doyamadığınız çayıyla, her birinde yaşamı görebileceğiniz personelleriyle “Cafe Down” kavuran bir Ankara akşam üstüsünde dinlenip serinleyebileceğiniz en güzel mekandır Ankara’ da.

Mekanı benim için özel kılan orada çalışan insanların özelliğidir. Çok özel insanlar çalışır orda ve size ikram ettikleri dondurma cennet meyvesi kadar lezzetli ve huzur doludur aslında. Orada çalışan insanlar çok güzel insanlardır, gözleri hep kara, yanakları al aldır. Pantolonları kadifedir o insanların :).

Cafe Down’un müşterileride çok güzel insanlardır, en azından pantolonu kadife insanlardır hepisi Bir akşam üstü orada Behzat amcaya rastlayabilir, onun yıllara dayanan tecrübelerine, hoş sohbetine ortaklık ederbilirsiniz,çok güzel dostluklar insanlar kazanabilirsiniz. Tüm bunlar aldığınız cennet ikaramı dondurmanın yanında ücretsiz veriliyor sizlere.

Beni o mekanla tanıştıran arkadaşlarıma sonsuz teşekkürler.

Hee birde benimle birlikte Cafe Down’a gelecek tüm arkadaşlarıma bir süprizim var. Tüm dondurmalar benden, hadddiiii…

Akşam üstünlerinde serin bir mola için Cafe Down’da gördüğüm, yan masada yada aynı masayı paylaştığım insanlardan birisi olun, bunu çok isterim.

D’S

Ben geldim sevgili güncem.

Uzun zamandır yazamıyorum, birçok nedeni var elbet… Kötü kabuslarla uyanıyorum, midem bulanıyor, iştahsızım ve her geçen gün zayıflıyorum…  Ortalarda yokken bir çok şeyle uğraştım, uğraşmaya devamde edicem. Okul ve işte devam ediyor yine bildiğin gibi. Şimdi bunları anlatıp kafanı şişirmek istemem. Güzel bir haberim var sana..

Günlerdir sıkıntıdan uğraştan yoğunluktan ve yokluktan fırsat bulup yapabildiğim güzel bir şey oldu, bundan bahsedicem sana… yucelkaraca.com.tr  isminde bir alan adı alıp kendimi, daha doğrusu gerçek beni değil -vitrinimi- yansıtacak bir şeyler yapmaya çalışıcam. Bir kişi kendini bir forma nasıl doldurabiliyorsa öyle birşey olacak sanırım. Ama yinede güzel olacak. Bu formda da D’S in izleri olacak elbet. Belki beni tam beni, anlatmak için insanlara seni yani güncemi de o alana taşıyabilirim. Hem vitrinim hem içim aynı yerde olsun istiyorum birazda..

Ama sen hiç canını sıkma güzel olacak herşey daha güzel olacak.

D’S

Kafamda hiç birşey olmadan yazıyorum bu yazıyı.. çünkü yazmam gerektiğini hissediyorum…Yazılası şeyler hissediyorum.. Hayatın sadece zorluk çıkardığına inandığım sıradan iki gün geçirdim.. Kafamı darmadağın eden bir konuyla boğuşuyorum… Bir insanla…

Aslında aylardır boğuşuyorum da artık uçurumun kenarına geldiğimi düşündüğüm için bu iki gün bana bunları hissettiriyor.. Hani filmlerde olur iki karakter dövüş ederken uçurum kenarına gelirler güçleri eşittir birbirlerini yenememişlerdir ama o anda biri uçurumdan aşağı düşecektir muhakkak… Baş karakter düşmesin diye dua ederiz…kilitleniriz ekrana… İşte o uçurumun kenarında hissediyorum kendimi iki gündür.. Ama bende izleyiciler gibi baş karakter düşmesin diye dua ediyorum.. o düşmesin diye… Belki daha önce kendim atlamadığım için bu durumdayım ama şu an geçmişi düşünmek durumu sadece zorlaştırır.. Uçurum oldukça korkunç görünüyor ve ben bunun kıyısında kavga ettiğim kişinin buraya düşmemesi için çaba sarfetmeliyim…

Umarım durumun ne kadar karışık olduğunu anlamışsınızdır… Buraya böyle birşey yazılır mı bilmiyorum ama madem adı günlük, yazılır herhalde… Kendimi ne öyle süslü yazılar yazacak gibi ne de birşeyler çizecek gibi hissediyorum. Sadece cevap vermeyecek birine dert yanmaya ihtiyacım var.. O yüzden bu yazı çıktı…Sorun olmaz umarım böyle şeyler burada… D’S ????

Sert

Bugün buralarda bir hastanede gördüm.. 3-4 yaşlarında çocuğun biri hastanedeki sandalyelerden birine çıkmış, trabzonlardan aşağıya bakıyor.. Epey de bi eğilmiş aşağıya doğru.. Çocuğu yeni farketmişken, annesi olduğunu sandığım sarışın bir kadın hışımla ayağa kalktı ve birebir şunları söyledi: “Emir ordan aşağıya sarkmazsan çok sevinirim!” Noluyo lan!! Çocuk aşağı düşecek bir kaç saniye sonra gel tut şunu.. Sevinirmiş! “Emir bak ölürsen üzersin beni biliyorsun..” İyice artık!

 Bilmiyorum belki normal gelebilir size bu sözler ama benim için oldukça garipti.. Çevremde de fazlasıyla görüyorum bu insanlardan.. Kibar olmaya çalışılmış,bu yüzden kibarlık oynanmış ve bir yerden sonra oyunuyla özdeşleşilmiş.. Artık oynadığının farkında değil.. Ve bir şey oynanıyorsa abartılıyor genelde ve böyle yapıştırma duruyor işte!

Epey sinirlendim bugün bunu duyunca… Birşey olmak neden bu kadar önemli ki o şey olamasam bile olmuş gibi davranırım kimsede anlamaz diyebiliyor insanlar.. Anlaşılıyor lan işte.. Komik oluyorsunuz..

Ben de biraz fazla abarttım sanırsam.. Ne bu tepkiler.. Bağlayamadım da tam bir yere.. Neyse tekrar görüşmek üzere..
Sevinirmiş… Peh!

Sert